19.1.2012 22:39

3. túr.

Þá er stríðið hafið að nýju. Það er ekki langt stopp í landi. Fórum út kl. Rúmlega fjögur í dag. Veðrið var bara ágætt sólskin og einhver norðan kæla held ég. Stefnt eitthvað norður. Gæti trúað að við færum eitthvað nálægt því sem við vorum síðast. Áætlaður komutími er um tvöleitið.

23.1.2012 01:21

Þá eru að verða búnar þrjár lagnir og aflinn rétt skriðinn yfir hundrað körin. Fyrsta lögnin var mjög léleg nákvæmlega kar á rekka og þá var kippt eitthvað austar sirka tíu mílur. Það byrjaði verulega vel þar á hálfan rekka en síðan var það sama ördeyðan Þar á eftir. Svo síðustu nótt var kippt upp undir jökul og þar var þokkalegur fjöldi af fiskum en frekar smá ýsan sem við vorum að fá miðað við ýsuna sem við fengum utar. Þorskurinn var hins vegar þokkalega stór. Svo var náttúrulega dálítið af drasli með eins og gengur það er bara svo. Keila, langa, lýsa og karfi allt frekar í smærri kantinum.  Nú er bara að sjá hvað morgundagurinn færir okkur úr gullkistunni.

24.1.2012 13:17

Fjórða lögnin var okkur ekki hagstæð. Þá var kippt inn með Snæfellsnesinu og lagt þar. Of mikið af ýsu reyndist í aflanum og því var okkur uppálagt að færa okkur og erum við með síðustu lögn á Búrbankanum skilst mér. Það var ekki búið að leggja fyrr en um áttaleitið en þá var farið að draga og aflinn var slakur. Það var alveg vitlaust veður í nótt og svo undir morgun þá moksnjóaði og varð alveg virkilega sleipt og ógeðslegt uppi en vindinn lægði mikið og það var gott. Ég náði að loka fimm körum á vaktinni og var það heldur lítið og svo er ýsa hérna líka. Kannski lagast þetta.Þorskurinn er góður sem við erum að fá.

25.1.2012 15:22

Ekki er ég nú með það á hreinu hvað aflinn var á þessa lögn en heildin var um 190 kör. Búið var að draga um hálfþrjúleitið í nótt og vorum við í landi um hálf sjö í morgun í ágætisveðri. Logn var og nokkuð frost. Ekki var nú mikill snjór í Grindavík miðað við það sem oft hefur verið. Samkvæmt spá þá gerði ég alveg eins ráð fyrir einhverri ófærð þar en við sluppum við það. Bogga kom á Hondu að sækja mig þar sem okkar gata er varla fólksbílafær. Líklega um níu leitið byrjaði að snjóa allmikið og var bara lítið skyggni hér út um hádegisbilið. Samt var enginn skafrenningur bara ofankoma. Eftir hádegið stytti upp og birti og þá dreif ég mig út með myndavélina til að þessi snjóavetur falli nú ekki í gleymsku. Það geta liðið mörg ár þar til annað eins sést hér á stórhafnarfjarðarsvæðinu. Svona langvarandi snjóakafli hefur ekki komið síðan við fluttum hingað. Að myndatöku lokinni rölti ég hér út götuna til að kynna mér færðina eftir þetta él og á þeirri leið var einn bíll fastur og aðstoðaði ég við að koma honum af stað. Þeir eru bísna margir sem hafa lent í vandræðum í götunni í morgun ef eitthvað er að marka það sem eg sá af spólförum. Það er ljóst að ég kemst ekki til að taka niður seríurnar vegna ófærðar á þaki og lóð. Ég ætla að láta þetta duga að sinni. Góðar stundir.


Það er komið svolítið á þakið.

Ölurinn er alveg að sligast.

Túr 2         12.1.2012 20:18                                                         

Farið var út frá Njarðvík um fimmleitið í  dag 12 jan.  Ekkert sögulegt við það þannig lagað. Kosturinn kom þangað dálítið fyrir fimm. Viðar var settur í frí en síðan var hann með fyrstu mönnum sem ég sá um borð.  Ástæðan var að Sjonni forfallaðist þannig að þá vantaði einn og Viðar fékk því ekki fríið. Sjonna varð einhvar fótaskortur í lestinni í síðasta túr og það var svo sem ekkert skrítið í þessum andskotanst veltingi sem var.  Vaktirnar voru þannig skipaðar að á vaktinni hjá Bigga voru Viðar, Robbi, Guðjón, og Benni. Á minni vakt voru Óli vél, Jón Óli, Árni og Villi. Benni var lestarmaður á hinni vaktinni en ég á minni vakt.  Stefnan var í Kolluál .  Veður var frekar umhleypingasamt og menn voru að fá svona skvettur á rúllunni en það er nú bara venjulegt. Það var töluvert hvassviðri þegar við byrjuðum að leggja og kom það í minn hlut að byrja og mátti ég hafa mig allan við að passa að sértinn lenti ekki inn fyrir í byrjun. Það er stundum að gerast þegar byrjað er með vindinn á bakborðið. Það var að sjálfsögðu blandaður afli sem sóst var eftir. Þorskur var í meirihluta en svo var allnokkuð af löngu og keilu og ýsa var þarna líka enda megum við koma með eitthvað af ýsu en það er ekki mikið.  Nú er svo komið að ekki má veiða lúðu því verður að henda henni. Það heitir að sleppa og las ég í dag sérstaka útfærslu á því hvernig fara skuli að. Skera skal á tauminn og er það óbrigðult til að lúðan lifi af. Þetta á að sjálfsögðu við um minni lúður sem koma alveg upp að rúllu en stærri lúður slitna nú bara af niðri í sjó. Sé þetta gert svona þá heitir þetta ekki brottkast. Mér þætti hins vegar gaman að vita hvort lögunum sem segja að hirða skuli allan fisk hafi verið breytt til samræmis við þessi nýju lög.

Mér fannst það hins vegar sláandi að Hafrannsóknarstofnun skuli vera búin að berjast fyrir því í 14 ár að fá settar reglur um lúðuveiðar og bann við haukalóð. Það virðist þó ekki hafa verið að þvælast fyrir ráðherrum sjávarútvegsmála að neinu marki. Ég er búinn að furða mig á þessu í mörg ár af hverju ekki var lokað fyrir haukalóðina fyrr svo ekki þyrfti að koma til svona harkalegra aðgerða. Það er helvíti skítt að mega ekki koma með þetta lítilræði sem meðafla sem við erum að fá öðru hverju.

Aflinn í túrnum var um 220 kör og komum við í land kl 06.00 á þriðjudagsmorgni. Þá var svona éljagangur nýlega byrjaður en lítill vindur. Breyttist svo í storm eins og hendi væri veifað um ´hádegisbilið.

Silikonbrjóst hafa verið allnokkuð til umræðu undanfarið og sýnist sitt hverjum um þau. Borið hefur á því að þau hafi viljað dreifa sér eitthvað frá upphaflegum ísetningarstað. Skýringa var leitað á þessum lekanda til þess í og með að athuga hvort ekki mætti með því  finna einhvern sökudólg sem hægt væri að hengja fyrir þetta brjóstaflakk. Athugun leiddi í ljós að um iðnaðarsílikon var að ræða sem notað var í þessa púða en það virðist einmitt hafa alveg sérstaka eiginleika í þá veru að vilja ekki liggja kyrrt í gröfinni. Þá lá náttúrulega beinast við að hengja lækninn sem flutti inn ósköpin. Það er nú bara gott og blessað og nú liggur hann undir kærum frá þeim konum sem virðast ekki hafa átt neitt val um það hvort þær létu planta þessum óþverra í sig.

Annað mál var viðrað líka á dögunum en það er svokallað iðnaðarsalt sem ku hafa verið notað svo árum skiptir í matvæli. Sú umræða er með hreinum ólíkindum og bara hlægileg. Mér finnst athyglivert  þegar fjallað er um málið að alltaf er talað um matvælaframleiðslu en ekki matvælaiðnað því ekkert væri eðlilegra en að nota iðnaðarsalt í matvælaiðnaði.

Já það er víða pottur brotinn í þjóðfélaginu og nú er bara að bíða og sjá hvað verður næsta stóra fréttaefni. Verða það náttúruhamfarir eða eitt iðnaðarhneykslið enn.

9.1.2012 22:07

Fyrsti túr á árinu 2012 byrjaði bara nokkuð sögulega og verður að festa á rit svo ekki falli í gleymsku. Mættum galvaskir fimmta jan. Kl 16.00 fullir tilhlökkunar að byrja að vinna eftir allt átið í jólafríinu. Nokkrir voru þó í fríi svona fyrsta túrinn Það voru Benni, Maggi, Villi, og Sigurbjörn. Það má vera að einhver gleymist en það gerir þá ekkert til. Vaktina mína skipuðu Ég, Óli vélstj, Jón Óli. Árni og Viðar.  Hin vaktin var öllu ver sett með mannskap. Þar voru Guðjón, Sjonni, Robbi, og Sigurþór + Garðar grímseyingur sem var annar stýrimaður. Hann var óvanur svona veiðiskap plús að vera allnokkuð sjóveikur til að byrja með. Brúna skipuðu Sjössi og Biggi.  Mikael var kokkur og Manni yfirolíuskvettari.

Byrjunin var að haldinn var fundur hér um borð um ágæti Grindavíkur og áhuga forráðamanna þar í bæ að menn flyttu þangað búferlum. Þetta fékk nú ekki mikinn hljómgrunn en þó kom Óli með alveg frábært innlegg í umræðuna. Hann sagði að það væri sjálfsagt að flytja sig ef þeir myndu kaupa af honum íbúðina í Hafnarfirði. Fyrir því virtist ekki mikill áhugi. Ég er nú að velta fyrir mér hvort að ég eigi að slá til þá væru þeir tilneyddir að skaffa Boggu vinnu eða atvinnuleysisbætur öðru vísi færi ég ekki. Ég hef reyndar ekki nema eitt jákvætt fyrir þá það er sjómennskan og góðar tekjur en það er einmitt það sem þeir eru að slægjast eftir. Ég er nú búinn að brenna mig á þessu einu sinni og finnst það bara nóg. Það vantaði ekki að okkur voru boðnir gull og grænir skógar á Raufarhöfn svo ankannalegt sem það kann að hljóma á þessum útnára þar sem varla er hríslu að sjá og annað yfirbragð staðarins ber ekki vott um neina sérstaka velsæld.

Að fundinum loknum var lagt af stað gírinn virtist í lagi svo langt sem það nær. Við vorum við bræðslubryggjuna svo ekki var siglt mikið innan hafnar. Veður var nokkuð gott við siluðumst út í rennuna en eins og venjulega þá er Sjössi svo ragur að keyra að hann hélt ekki ferð þannig að hann rak hreinlega út úr merkjunum og eftir nokkra stund fundum við hnykk og þá annan hnykk og fleiri hnykki. Þetta var ekki ósvipað og þegar keyrt er á kviku en það var alveg slétt því kveiktum við strax á því að ekki var allt með felldu. Ég var nýkominn upp í brú þegar þetta gerðist bara til að forvitnast.  Þá var bakkað allnokkuð og þá var nú gírinn með fýlu og vildi ekki bekenna alveg strax aftur í áfram þannig að okkur rak þarna býsna langt inn á grynnsli að austanverðu. Þar sluppum við með skrekkinn. Maður var bara hálf dapur þessar mínútur ef túrinn ætlaði að enda þarna í fjörunni.  Við fórum aftur að bryggju og fengum kafara til að kíkja á botninn en sem betur fer var þetta bara kjölurinn sem hafði snert botninn. Eftir þessa athugun þá gátum við farið út og var þá klukkan um 19.40 og stefnan tekin á jökultunguna. Við máttum veiða 20 tonn af löngu og svo meðafla að vild. Komnir á staðinn um kl fjögur og þá byrjað að leggja og lagt allt eða 30 rekkar. Að lögninni lokinni var komið vitlaust veður. Reyndar var það byrjað á útleiðinni. Illa gekk að draga  góður afli og dregnir voru 25 rekkar og var þá klukkan að nálgast átta um morgun.Eitthvað var um slit. Þá voru lagðir 12 rekkar og svo dregið allt og búið um kl 23.40 og enn vitlaust veður.  Svo var lagt 25 og búið að draga um 23.30  og þá var komin alveg spæna. Við byrjuðum samt að leggja og náðum að leggja tæpa sex rekka  en þá kom í ljós að GPS staðsetningarkerfið var í ólestri sem hafði síðan áhrif á sjálfstýringuna þannig að hún virkaði ekki og lagt var í hringi þar til sleppt var niður. Líklega hefur fokið loftnet hjá okkur eða eitthvað svoleiðis. Við drógum þessa sex rekka svo í morgun eða eiginlega í dag. Það ætlaði ekki að ganga vel vegna þess hvað erfitt er að halda bátnum réttum með svona allt í ólestri. Aflinn varð tæp 170 kör blandaður afli. Eftir þetta þá var stefnan tekin í land og áætluð lending um tvöleitið í nótt í Njarðvík það er hundleiðinlegt veður enn og verður áfram. Þar sem sjálfstýringin var biluð og ekkert ljós í kompásnum þá var stímvakt í brú og hafði það verkefni að láta stýrimann vita stefnuna með reglulegu millibili þar sem stýrimaður sá ekki á kompás frá stjórntækjunum. En notast var þá við gírókompás sem var bakborðsmegin í brúnni.

Komum í Njarðvíkurhöfn um kl 01.30 en þar sannaðist að ekki er sopið kálið þó í ausuna sé komið. Bryggjustúfurinn sem við áttum að leggjast að var einstaklega illa staðsettur miðað við vindátt. Vindurinn stóð skáhallt á endann á bryggjunni og af henni þeim megin sem við áttum að liggja. Og bryggjan var flughál og vindhraðinn fór örugglega í 30 m/sek í éljunum sem komu nokkur á meðan við vorum að brasa við að komast að bryggjunni. Svo bundu strákarnir með öllum tiltækum endum. Einhverjir menn voru þarna á bílum að ná í einhverja skipsmenn og voru líka að aðstoða við að taka á móti endunum en þeir réðu sér vart vegna veðurs og hálku á bryggjunni. Bogga kom á skodanum og ég hafði mestar áhyggjur af að bíllinn fyki út í sjó í hviðunum. Þarna sannaðist hið fornkveðna að sjómennskan er ekkert grín.

Læt ég hér með lokið pistli þessum um fyrstu veiðiferð ársins 2012.

Ég ætlaði að setja inn myndir en það er eitthvað að striða mér kerfið þannig að það verður bara að bíða. Góðar stundir þeim sem komust þetta langt í lestrinum.

Hæ hæ kæru vinir þá er nú jólahátiðin gengin í garð og veðrið hér á stórhafnarfjarðarsvæðinu heilsaði í morgun með nýföllnum snjó. Þessir síðustu dagar fyrir jólin hafa verið nokkuð rysjóttir hvað veðurfar snertir. Við á Sturlu fórum í jólafrí þann tuttugasta des og síðan þá hefur verið svona heldur misjöfn tíð. Það hlánaði á þorláksmessu og gerði svo leiðinda veður á þorláksmessu kvöld. Strekkings vind af suðaustri sem er svo sem ágæt átt hér hjá okkur. Þá slyddaði líka en svo gerist það undir morgun að það lægir og verður bara yndælis veður og einmitt gott svona útkeyrsluveður.  Þrátt fyrri aðvaranir þá vorum við nú ekki neitt að flýta okkur sérstaklega einmitt vegna þessarar veðurblíðu. Hann var nú reyndar býsna dökkur hér í vestrinu en það hefur oft verið áður og ekkert til að hafa áhyggjur af. Sjórinn nærri sléttur og aðeins gola.  En upp úr kl tólf þá byrjar að rigna úr vestri með allnokkrum látum og bæta í vind. Og á skammri stund var kominn stormur með úrhellisrigningu sem breyttist í slyddu með lækkandi hitastigi. Og á stuttum tíma kominn haugasjór. Mér leist frekar illa á þetta veður þar sem Herdís og Hörður ætluðu að fara í Þorlákshöfn og vera þar á aðfangadagskvöld.  En ætluðu svo að koma til okkar seinna um kvöldið. Kvíðinn óx við að lesa að um tvöleitið var bara ekkert ferðaveður hvorki á Hellisheiði eða Þrengslum blindað og hvasst og hálka. Þau fóru samt upp úr þrjú og voru komin austur um fjögurleitið og það var bara þokkalegt veður  aðeins vindur og smáhálka á stöku stað.  Aðfangadagskvöldið var svo bara með rólegra móti hjá okkur hér. Við vorum bara fjögur í matnum og fólkið bara rólegt og afslappað. Ekkert smáfólk til að auka á jólagjafastemminguna. Það er nú ekki frítt við að maður sakni þess. Einhvern veginn finnst mér að  eftirvæntingin hjá smáfólkinu hafi aukið á jólastemminguna hjá hinum fullorðnu.  Veðrið lék við okkur hér  bara blíða í gærkvöldi bæði hér og eins í Þorlákshöfn og Herdís og Hörður  komu til okkar um kl ellefu og stoppuðu um tvo þrjá tíma. Það snjóaði  á meðan þau stoppuðu  hjá okkur þannig að þegar þau fóru þá lentu þau í mesta basli við að komast út úr þessari ágætu götu vegna hálku. Gatan er öll svelluð og svo var búið að frysta áður en snjóaði þannig að snjórinn var bara laus ofan á svellinu. Frekar slæmar aðstæður. Ég læt lokið að sinni þessum skrifum . Gleðileg jól.

Hæ hæ þá er nú að skrifa eitthvað sér til dægrastyttingar á stíminu en við erum á útleið og stefnum á að vera hér á vestursvæðinu. Nú eru veðrin orðin risjótt og því óþarfi að leita langt yfir skammt. Sér í lagi þegar haft er í huga að aflinn er töluvert takmarkaður sem okkur leyfist að koma með í land. Lending í Grindavík var um þrjúleitið í nótt og svo var farið af stað núna upp úr átta í kvöld. Aflinn í síðasta túr voru um 200 kör þorskur og ýsa nærri jafnt af hvoru sem við náðum í austur fyrir land.  Ég var í fríi túrinn áður og þá voru þeir einhvers staðar fyrir vestan og veiddu mikið á stuttum tíma.  Þannig að þeir voru bara snemma í landi. Veðrið var líka hálfleiðinlegt hjá mér í fríinu. Það var eiginlega svo leiðinlegt að ég  nennti ekki að gera neitt  af því sem ég ætlaði að gera. Sumt gat ég bara ekki gert  vegna kulda. Ég setti þó upp seríur úti  á grindverkið og einnig tvær seríur á þakkantinn en síðustu þar setti ég í dag. Veðrið var roslalega gott í dag þó að það væri kalt þá var svo stillt og fallegt veður. Eitt af þeim verkefnum sem ég er með á listanum er hlaupahjól fyrir kött og það er í vinnslu. Eitthvað á ég líka eftir að skreyta meira úti til að hafa þetta svipað og síðast. Stefni nú ekki á kaup á skrauti tel mig eiga nóg.  Mér fannst gaman að sjá húsið af Reykjanesbrautinni þegar við vorum á leiðinni heim í nótt. Það sker sig svo úr með sínar rauðu seríur og eina bláa. Bogga sér um inniskreytingar og það er bara fínt hjá henni. Líka rauðar seríur í gluggunum. Hér um borð er líka búið að skreyta þannig að maður er svona smátt og smátt að komast í jólaskap.  Við erum í næstsíðasta túr fyrir jól. Læt þessum pistli lokið að sinni góðar stundir.

Hér fylgir með ein gömul jólamynd svoan til að lífga upp á.

Jæja það er alveg kominn tími á að skrifa eitthvað hér á síðuna svo að hún lognist nú ekki alveg útaf.  Aflinn í síðasta túr var innan skekkjumarka að ég held. Nú er svo komið að við megum ekki koma með nema  40 tonn af þorski  en ýsu megum við veiða eins og við getum með þessum þorsktonnum. Þetta er nokkuð öðru vísi en áður því að nú er skilyrði að veiða 40 tonn voru 50 tonn fyrir síðasta túr en áður þá höfum við fengið svona hámarksþorskafla þannig að við höfum svona getað nokkuð ráðið aflanum verið með kannski heldur minni þorsk en meira þá af öðru en nú er þetta klippt og skorið Ákveðið magn af þorski sem þarf að veiðast. Því höfum við þurft að leita lengra til að ná þessu. Austur fyrir land  og norður fyrir land. Norður síðast en þar er líka meiri líkur á að fá æta ýsu sem meðafla. Dagurin í dag er búinn að vera allgóður veðurfarslega séð fyrir utan að það er snjór og nokkuð frost. Ég er nú búinn að vera í fríi síðan á miðvikudag og ætlaði að gera heil ósköp en verð að viðurkenna að framkvæmdir hafa ekki gengið eins og að var stefnt. Veðrið hefur eitthvað spilað inn í  því verk eins og trjáfelling með tilheyrandi eitrun er flóknari í frosti því þá þarf að bæta frostlegi í eitrið til að það skili sér þangað sem ætlað er.  Þetta er nú einhver speki sem ég las á eiturumbúðunum.  Í dag ákvað ég samt að fara að setja upp seríurnar á húsið og í kring og kom upp fimm seríum af sex. Sjötta serían á að fara á framstafninn en það er snjór á þakinu og eftir að hafa komið seríunni á hliðarstafninn þá var ég búinn að fá nóg í bili og ákvað að fresta framstafninum til morguns. Elísa var að hjálpa mér við þessa seríuuppsetningu og eftir hana þá fórum við með dósir og hún keyrði að sjálfsögðu enda í stífu ökunámi með skólanum. Hún er að vonast til að geta klárað það fyrir jól. Það liggur svo sem ekkert á þannig lagað. En þetta þarf samt að klárast. Við tókum nokkrar æfingar  í að leggja í stæði og bakka taka af stað í brekku. Þetta eru atriði sem þarf að kunna og eru í raun meiri vandi en að keyra beint áfram þó að það sé vissulega vandaverk líka.  Eftir þessa ökuferð þá fór ég í að smíða í skúrnum svona smátíma. Þarf að smíða hlaupahjól fyrir kisu álamt öþrum smíðum sem ég er að dunda við í frístundum sem eru raunar allt of fáar. Svo fáar að ég  nánast tími ekki að eyða þeim í hobbíið.

Samfylkingin hélt landsfund um daginn og þar var aðaláhersla lögð  á að leiða til lykta ESB aðildina ásamt fiskveiðistjórnunarkerfinu.

VG héldu landsfund líka um daginn örlítið seinna en Samfylkingin.  Helstu áhersluatriði á þeim fundi var að vinna með öllum mögulegum og ómögulegum ráðum gegn ESB aðild.

Þetta eru ríkisstjórnarflokkarnir  svona hæfilega samstiga í áherslumálum

Sjálfstæðisflokkurinn var enn seinna með landsfund og  þar var höfuðáhersla lögð á að koma þessari ríkisstjórn frá til að hægt væri að fara að horfa fram á veginn.

Framsóknarflokkurinn er annað hvort ekki búinn að halda landsfund eða þá búinn og það hafi bara farið gjörsamlega fram hjá mér þannig að ég tjái mig ekki um hann að svo stöddu.

Ég læt þessu lokið að sinni  Góðar stundir.

Þessi er tekin 2005

2011  hefur orðið allnokkur breyting á og margar vinnustundir að baki því að þetta er sumarvinnan okkar og búin að vera undanfarin ár.

Þessi er úr safninu í Görðum á Akranesi

Hæ hæ  nú erum við á heimleið eftir bara svipaðan túr eins og þeir eru venjulega. Og þó kannski var þessi óvenjulegur. Ástæðan var sú að skæð umgangspest var að grassera hjá okkur hér um borð í síðasta túr og lagði þá tvo á minni vakt. Og þegar við vorum að koma í land þá voru tveir fárveikir á hinni vaktinni þannig að þeir gátu ekki bundið skipið með hinum og fór því einn af minni vakt til aðstoðar við að binda. Þessi þróun hélt svo áfram í þessum túr og fór ég ekki varhluta af þessum ófögnuði og er ég þó ekki sérlega viðkvæmur fyrir pestum. Það voru alla vega fjórir til viðbótar mér sem fengu sýkilinn í þessum túr. Ég var að vísu svo heppinn að ná að komast yfir þetta að mestu á stíminu þannig að þetta háði mér ekki neitt í vinnunni. Við lentum í því að vera fjórir eina vaktina en það reddaðist bara nokkuð vel en ástæðan var að það var frekar slakt fiskiríið þá vaktina. Aflinn í túrnum var mjög þægilegur fáir fiskar en stórir. Svo kláraðist skammturinn og leiðinda spá líka þannig að það var ekki verið neitt að leggja í eitthvað rusl sem þó hefði sennilega orðið ef veður hefði verið skaplegra. Við verðum að beygja okkur fyrir því sem útgerðin setur okkur fyrir. Veðrið á síðustu lögninni var verulega slæmt um hádegisbilið í gær en þá voru um 25 m/sek sunnan og haugasjór eins og búast mátti við svo lægði þannig að það var komið skaplegt veður um kvöldið.  

Eitt af því sem er eftirminnilegt í túrnum er að kokknum datt allt í einu í hug að það væri alveg óþarfi að vera með þetta gerfihnattasjónvarp sem við erum með. Og þar sem hann er maður framkvæmda þá setti hann upp blað til að menn gætu skrifað hvort þeir væru með eða móti því að vera með Sky. Til að undirstrikunar lét hann fylgja með hversu mikið þetta kostaði á mánuði 30.000. Á þetta blað skrifaði hann og sonur hans móti Sky en engir fleiri. Blaðið hvarf svo óskrifað að öðru leiti.

Ástæða þess að ég læt þetta fylgja með er að það var kokkurinn sem kom með þessa sérstöku sparnaðarhugmynd. Með þessu blaði sínu vakti hann upp gamlan draug sem legið hefur í dróma um nokkurt skeið. Það vill svo til að það væru örugglega fleiri sem skrifuðu á blað um það hvort mönnum fyndist fæðið dýrt. Það er nefnilega of mikið sem við þurfum að borga umfram fæðispeninginn. Og það þurfum við að borga sjálfir. Sky greiðist úr sjóðnum þannig að það snertir okkur ekki svo mjög. Mikið væri nú yndislegt ef þessi sami kokkur yfirfærði þessar sparnaðarhugsjónir sínar yfir á matarinnkaupin. Til dæmis hvort menn séu sáttir við keyptu fiskibollurnar.  Jæja nóg er skrifað að sinni. Góðar stundir.

Þetta listaverk er hluti veggmyndar frá Fáskrúðsfirði.

Þetta er svona hnúðþorskur

Jæja enn erum við á stími kallarnir og verðum í landi um kl 0030 veður er gott eða var það þegar ég kíkti. Aflinn var 240 kör fyrir utan tindabykkju en það er ekki haft inni í tölunni enda ekki sérlega vinsælt að meðhöndla hana. Veður í túrnum var þokkalegt miðað við annarsstaðar vorum í héraðsflóa og það er nokkur spölur. Verið var að reyna að veiða meira heldur en þorsk en það er víst ekki vandi að fá nóg af honum hér á austfjarðamiðum núna þessa dagana. Ekki þótti mér nú aukategundir vera í nægilega miklum mæli en það munar um það sem fæst. Einn á vaktinni veiktist með pest í byrjun en náði sér svo en þá veiktist annar og hann er varla búinn að ná sér. Hann kemur ekki næsta túr. Nú er verið að ræða um að breyta vaktakerfinu og þá er bara hvernig það kemur út. Stýrikallinn vill fara í átta tíma vaktir í stað sex eins og það er í dag. All nokkuð eru skiptar skoðanir um ágæti þessa fyrirkomulags. En það er svo sem allt í lagi að prófa þetta. Maður getur ekki dæmt um það hvernig þetta gefst fyrr en reynt er. Skipperinn er að fara í frí þannig að það á að nota tækifærið og prófa þetta. En hann er á móti þessu fyrirkomulagi.

Steingrímur J er búinn að halda landsfund og valdi hann fundarstaðinn með hliðsjón af staðsetningu hans kjósenda sérstaklega. Lakari mæting var á þennan landsfund heldur en undanfarin ár og talið er að staðsetningin hafi átt þar hlut að máli að einhverju leiti. Ekki vilja menn meina að stefna stjórnvalda hafi valdið. Þar var samþykkt að vinna að því með öllum ráðum að koma í veg fyrir inngöngu í ESB. Einnig að halda í krónuna sem framtíðargjaldmiðil okkar íslendinga. Ég er sammála þessu. Einnig á að koma í veg fyrir skerðingu í heilbrigðisþjónustunni. Bæta hag aldraðra og öryrkja frá því sem nú er. Einnig þeirra sem eiga erfitt með að ná endum saman í heimilishaldinu. Það er því miður einhver kosningaframboðslykt af þessum samþykktum í ljósi þess að það er stjórnarflokkur sem samþykkir. Ég á eftir að sjá efndirnar.

Einkennilegt þótti mér að samþykktir VG á fundinum voru í hreinni andstöðu við það sem Samfylkingin samþykkti á sínum landsfundi og þessir flokkar eru saman í stjórn og það er bara himinn og haf á milli stefnu þeirra. Það er kannski ekki neitt skrítið þó að stjórnarsamstarfið sé svolítið stirt þegar ekki er um neina samvinnu að ræða. Jóhanna ætlar að koma sínum málum í gegn og komst svo skemmtilega að orði að hún ætti það skilið að ná því marki. Það getur ekki þýtt annað en að stjórnarandstöðuarmurinn í stjórninni VG eigi bara að gera eins og hún segir svo hún komist á spjöld sögunnar fyrir skelegga stjórn.  Nú er nóg ritað að sinni  góðar stundir.

Hvannadalshnjúkur

Krýsuvíkurkirkja.

Hæ hæ þið þarna úti. Nú er ég í fríi og líkar vel. Eina sem skyggir nokkuð á þessa annars ágætu frídaga er veðrið því það hefur bara verið alveg hundleiðinlegt fram að þessu og ég veit ekki hvort um nokkurn bata er að ræða á næstunni. Ég fór í fríið með þeim ásetningi að vera duglegur í því sem þarf að gera hér heima. Því miður hefur þetta nú ekki gengið eftir eins og að var stefnt. Liðnir frídagar hafa að mestu farið í að horfa á veðrið og hneykslast á að það skuli hafa þurft að velja akkúrat þennan tíma til að vera leiðinlegt. Einnig hefur ófáum klukkutímum verið varið í að þvælast á veraldarvefnum í algjöru tilgangsleysi. Þessi litli listi yfir afrek mín í fríinu er ekki tæmandi en sýnir þó svo ekki verður um villst að ég hef ekki verið iðjulaus.

Síðasti túr á Sturlu var bara þokkalegur. Veðrið leiðinlegt á austfjarðamiðum en aflinn viðunandi. Þar sem okkur er þröngt sniðinn stakkur hvað afla varðar í þorski þá urðum við að reyna eitthvað við aðrar tegundir með til að nýta þann stutta tíma sem við höfum á miðunum. Vissulega hefði viðleitni þessi mátt bera betri árangur en við náðum þó að húkka í nokkrar ýsur og keilur til viðbótar þessum þorskskammti sem er 50 tonn á viku. Vorum snemma í landi eða kl 18.00 á þriðjudag þetta stafaði af því að við fengum nokkuð hagstætt veður á leiðinni þannig að við vorum ekki nema um 22 tíma á leiðinni. Búið er að ganga frá því að ákveðið fríakerfi er um borð sem veitir um leið undanþágu frá sólarhringsreglunni á hafnarfríi. Þetta samkomulag gildir bara til áramóta eða á meðan við erum að berjast þarna austur um. Þetta gefur örlítið meira svigrúm til að ná þessum tonnum okkar því við þurfum alltaf að landa á miðvikudögum í Grindavík.

Það væri að bera í bakkafullan lækinn að fara eitthvað að viðra skoðanir mínar á þjóðmálunum en auðvitað fylgist ég með þeim eins og flestir aðrir. Sumu af því geri ég einhver skil á fésinu og sumt læt ég bara alveg vera. Oftar en ekki eru skrif um aðgerðir og störf þings og stjórnar og jafnvel einstakra þingmanna í ákveðnum neikvæðum nöldurtón. Össur sefur á fundum í útlöndum og Össur leikur sér í símanum á fundum í útlöndum. Jóhanna segist alltaf vera að gera eitthvað en gerir aldrei neitt. Það er gott á meðan hún trúir þessu sjálf. Steingrímur J hrærir í galtómum ríkiskassanum með tárin í augunum yfir óráðssíu fyrri stjórna. Hvernig á hann að láta enda ná saman. Meiri skatta það er eina færa leiðin. Þar sem hann þreifar í blindni um fyrrnefndan kassa verður hann var við einhverja ójöfnu í einu horninu. Þetta er einhver pakki. Gegn um tárin sér hann að stendur sjúkrahús 10.000.000.000  undrunarsvipur færist yfir andlitið þegar hann veltir fyrir sér hvernig þetta gat leynst þarna án þess að nokkur vissi. Hver gæti hafa komið þessu þarna fyrir. Allt í einu færist bros yfir andlitið þegar það rifjast upp fyrir honum að Davíð hafði einmitt gefið loforð um nýtt hátæknisjúkrahús í hrifningu sinni yfir þjónustunni á Landsspítalanum þegar hann þurfti á henni að halda fyrir nokkrum árum. Jahá Davíð hann gleymir ekki loforðum sínum. Depurð færist hins vegar yfir andlit Steingríms J þegar hann áttar sig á greindarskorti Davíðs að hafa þessa peninga ekki verðtryggða og nú hefur verðbólgan nagað verðgildið töluvert frá upphafi. En brennt barn forðast eldinn og eins mun hafa verið um Davíð sem forðaði fjögurhundruðþúsundunum sínum naumlega þó frá því að verða einhver bankastjórabónus í kaupþingi fyrir nokkrum árum og talið fjármununum betur borgið í galtómum ríkiskassanum Þar sem vel mundi um þá fara þar til framkvæmdir hæfust. Eins og sannur íslendingur ákveður Steingrímur J að sjúkrahúsið skuli byggt þó töluvert vanti upp á fjármögnunina. Lymskulegt glott leikur um andlit Steingríms J þegar hann fær allt í einu hugljómun. Hvað er eðlilegra en draga verulega úr útgjöldum til heilbrigðisþjónustunnar og nýta sparnaðinn í Steingríms Hospital. Þá má eiginlega segja að heilbrigðisþjónustan hafi með nýtni og sparnaði byggt spítalann. Gera má ráð fyrir að eitthvað fækki í heilbrigðisgeiranum á byggingartímanum og það jafnvel svo að ekki náist að manna þetta slot en þá má þó alltaf nota það sem fangelsi og einmitt gott að hafa það til hliðsjónar á byggingartímanum til að ekki þurfi að ráðast í umtalsverðar breytingar ef svo  skildi fara.

 Nú er nóg komið af þessu endemisbulli. Ég veit ekki hvur djöfullinn hefur komið yfir mig. Ég bið lesendur þessa pistils sem þolinmæðin hefur knúið alla leið hingað niður innilega afsökunar á ábyrgð minni á tímasóun þeirra sem ég hef valdið með þessum skrifum. Góðar stundir.

Hæ hæ Þá er nú kominn tími á það að láta vita af sér. Aflabrögðin hafa verið svona þokkaleg ekkert meira. Fyrirkomulagið núna er þannig að við þurfum að veiða 50 tonn af þorski á viku og það er ekki hægt nema sækja eitthvað lengra en bara á nærmið suðvesturhornsins. Við höfum verið að fara austur fyrir land  og eins norður fyrir til að ná þessu. Þetta væri allt í lagi ef við lönduðum úti á landi en eins og er þá verðum við að landa í Grindavík á miðvikudögum þannig að lítill tími gefst til veiða þegar verið er að fara svona langt. Til þess að gera okkur frekar kleift að ná þessu þá vill útgerðin klipa af hafnarfríinu en á móti setja fríakerfi. Flestir eru á móti fríakerfi og líka á móti því að gefa eftir af hafnarfríinu. Reyndar ákvað útgerðin einhliða að það skyldi ekki vera stoppað samkvæmt samningum heldur bara farið að löndun lokinni. Þetta hleypti illu blóði í menn að það skyldi ekki vera gert um þetta samkomulag og málin rædd. Þeir gátu komið um borð og rætt þessi mál í stað þess að hringja og segja að svona eigi þetta að vera alveg fyrirvaralaust. Nú er staðan þannig að við stoppum nákvæmlega 24 klst. Það má í raun segja að við töpum þarna 16-18 tímum á veiðum á viku sem gætu skilað allnokkrum afla og aflinn eru laun.  Mér er alveg sama um þessi frí eða þannig ég vil bara taka mér frí þegar mér hentar og mér er sama hvernig róið er þess á milli. Mér finnst fáránlegt að menn skuli vinna nánast gegn sjálfum sér og lækka launin með svona heimskulegum kröfum. Þeir sem hæst gala  eru nú frekar ómálefnalegir í sínum málflutningi og skín þar í gegn langvarandi öfund og óvild í garð útgerðarinnar. Mér er alveg óskiljanlegt af hverju menn eru að pína sjálfa sig í vinnu sem þeir nenna engan veginn að vinna og þar að auki hjá vinnuveitanda sem virðast verstu skúrkar landsins í útgerðarstétt eftir því sem látið er í veðri vaka. Ég hef ekki enn lært þá list að úthúða vinnuveitendum mínum enda lít ég alltaf raunsæum augum á þeirra ákvarðanir. Ef ég er ekki ánægður þá hef ég alltaf það val að hætta og það hafa allir.

Nú erum við á austurleið og verðum á miðunum um kl 4-5 í nótt. Það eru um 30 tíma stím og það er annað eins til baka þannig að það verður að ganga vel á veiðunum. Veðrið er nú ekki spennandi en vonandi verður þetta bara vægt. Við verðum helst að vera komnir fyrir miðnætti á þriðjudagskvöld til að geta farið út fyrir miðnætti á miðvikudagskvöld. Ég læt þessu lokið að sinni góðar stundir.

Þennan veglega borgarísjaka sáum við norður af vestfjörðum.

það veit enginn hvenær veikindi berja að dyrum Þetta mátti vélstjórinn okkar reyna í morgun en hann mætti á vaktina  6.30 eins og venjulega og allt í lagi en svo fékk hann svo í bakið að hann fór og fékk sér töflur og bakbelti sem hann er með. Verkurinn var svo að ágerast þegar á leið og endaði með að hann gat bara ekki unnið fyrir óþægindum. Þá var hann eiginlega kominn á þá skoðun að ekki myndi vera um eiginlegan bakverk að ræða heldur væri þetta nýrnasteinar sem væru að stríða honum. Hann var svo inni og verulega slæmur. Hann fékk deyfilyf til að þola við og svo um þrjúleitið var fyrirsjáanlegt að  hann myndi ekki lagast þannig að það var ákveðið að fá þyrluna og senda hann heim. Við keyrðum í átt að landi til að stytta flugið. Það var mótvindur hjá þyrlusveitinni svo að þeir voru ekki komnir fyrr en um sjöleitið. Það var kaldaskítur og farið að skyggja þannig að ég náði nú ekki sérlega góðum myndum af þessu en einhverjum samt. Haldið var upp í á meðan þetta fór fram. Fyrst kom sigmaður niður og svo karfan og sigmaðurinn  gekk frá sjúklingnum í körfunni og svo var hún hífð upp svo sigmaðurinn og þá gátum við haldið aftur á miðin og verðum þar um kl 2300 í kvöld þannig að þetta var ekki nein smátöf frá veiðum eins og við höfum þó lítinn tíma til veiða. Þar sem við verðum að landa í Grindavík á miðvikudaginn. Það er alveg merkilegt hvað okkur er farið að ganga illa og hlutirnir alltaf eitthvað andsnúnir. Það er svo gaman að geta þess að þetta þótti fréttaefni og þá var alltaf talað um togara. Þess var meira að segja getið að hann hefði tekið inn veiðarfærin og haldið til lands á móti þyrlunni. Það er ekki alltaf allt satt sem sagt er í fréttum.  Læt þessu lokið að sinni góðar stundir.

Sjúklingurinn tilbúinn að takast á við Kára þarna í háloftunum.

Rétt að verða kominn um borð í þyrluna eftir miklar sveiflur enda svolítill strekkingur.

  fimmtudagur, 8. september 2011

Hæ hæ þá er maður nú byrjaður fjórða túr úthaldsins og bara sæmilega sáttur með það.Stefnt er austur fyrir land til að veiða þorsk. Það er svo mikið blandað vestan við að það myndi ganga of nærri þessum aukategundum ef við veiddum bara þar á þessum tíma. Þetta er bara hefbundið ástand á þessu. Við höfum alltaf þurft að sækja austur á haustin. Þetta er þó með öðru sniði heldur en verið hefur vegna þess að nú þurfum við alltaf að landa  í Grindavík og þetta er nú töluverður spölur að fara. Sérstaklega þegar haft er í huga að við eigum fastan löndunardag. Ástæða þess er sú að flutningskostnaðurinn hefur hækkað svo að það er mörg hundruð þúsund í túr sem sparast með því að landa í Grindavík en ekki á Djúpavogi eins og við höfum gert undanfarin haust. Veðrið er frekar leiðinlegt eða var það þegar við lögðum af stað. Norðan þræsingur en samt sólarglenna eins og svo oft er í norðan átt. Það var náttúrulega alveg rjómablíða heima eins og ævinlega þegar blæs úr norðri. Við erum í svo miklu skjóli þar. Bogga hélt upp á afmælið sitt í gær enda afmælisdagurinn einmitt þá. Reyndar átti Sævar sama afmælisdag en hann var fjarri góðu gamni og hélt upp á sitt afmæli í hópi skipsfélaga sinna í Eemshaven í Hollandi.  Veislan hjá okkur fór vel fram þó svo að eitthvað af andlitum vantaði sem vissulega hefði verið skemmtilegra að sjá þarna. Svo var að sjálfsögðu annar í afmæli í dag. Þá vorum við sem heima sátum að úða í okkur einhverju af þvi sem af gekk veislukostinum í gær en það var allmikið. Skýringin var þegar nefnd og óþarfi að fjölyrða um hana. Þar sem þessi afmælisveisla var þá var lítið gert heima annað en svona það allra nauðsynlegasta. Ég fór og keypti mér sjógalla vegna þess að sá er  í notkun var rifnaði illa og ekki fyrirsjáanlegt að hann myndi endast öllu lengur .þó svo að unnt reyndist að tjasla saman rifunni.

Það hefur ekki farið fram hjá mér frekar en öðrum að kínverskur athafnamaður hefur hug  á að fjárfesta í jörðinni Grímsstöðum á fjöllum. Líkum má leiða að því að þetta muni verða einhver lyftistöng atvinnulífi á þeim stöðum sem næst liggja. Þó álít ég að menn verði að fara varlega í allar væntingar og gera sér grein fyrir að þarna er þessi ágæti maður að fara inn á ferðaþjónustu geirann með að því er virðist ótakmarkað fjármagn og það er alveg útilokað að hann ætli sér ekki að hafa arð af fjárfestingunni. Gera má ráð fyrir að þetta verði allnokkuð gjaldeyrisskapandi og það er vel en svo er spurningin hvað verður um arðinn. Annað hvort fer hann úr landi og þá í formi gjaldeyris sem við erum nú ekki svo rík af eða hann fer til frekari fjárfestinga hér innan lands. Og þá að sjálfsögðu í ferðaþjónustu. Einhvern veginn hugnast mér ekki að láta mikið af ferðaþjónustunni í hendur útlendinga þar sem þetta er líka vaxandi atvinnugrein hér  og er að skila miklu til þjóðarbúsins bæði í gjaldeyri og eins bara í störfum. Jæja nóg  er bullað að sinni Góðar stundir.

það er ekkert grín að vera kyndari.

Þetta eru mikil listaverk hjá þessum elskum.

Hæ hæ þá er nú byrjuð ein vertíðin enn á Sturlu og byrjar bara vel.  Millidekkið var tekið í gegn í sumar og gerðar ákveðnar breytingar á tilhögun búnaðar þar. Breytingarnar voru hugsaðar til að bæta enn frekar meðhöndlun aflans. Nokkuð hefur skort á að bestu mögulegu gæðum hafi verið náð hjá okkur. Helst hefur verið horft til þess að fiskurinn hafi ekki fengið næga legu í sjó eftir blóðgun og nú er búið að setja undir þann leka. Móttakan okkar var Þversum móttaka sem orsakaði það að fiskurinn slóst í henni ef einhver hreyfing var. Það reyndar taldi ég alltaf alvarlegri annmarka heldur en skolunarskortinn sem var þó ekki sérlega slæmur. Fiskurinn var alltaf blóðgaður í sjókar sem sneri þvert í skipinu og stiginn úr því þá að sjálfsögðu líka þver og brattur í veltunum. Þessi búnaður gerði það að verkum að fiskurinn var stundum klukkutímum saman að reyna að brölta upp úr þessu þvottakari og það þarf enginn að segja mér að sá fiskur hafi ekki verið búinn að fá sig fullsaddan á sjóbaðinu. Hins vegar var farinn mesti glansinn af þessum stóru þegar þeir loksins komust alla leið marðir og meiddir og stundum hálsbrotnir.  Nú er komið nýtt blóðgunarkar sem snýr langsum í skipinu og búið að snúa móttökunni þannig að hún er líka langsum. Þetta er mjög fínt og verður bara ágætt þegar búið verður að sníða af því vankantana sem alltaf vilja skjóta upp kollinum þegar breytingar eiga sér stað. Það sem verður sennilega mesti höfuðverkurinn að leysa  er einmitt stiginn upp í móttökuna.  Nú er þetta orðið sérband sem ræður illa við stóru fiskana. En vonandi finna kallarnir einhverja lausn á þessu sem verður viðunandi.

Þessi fyrsti túr var annars skaplegur. Hefði að skaðlausu mátt vera meiri afli en hann var blandaður. Mest var langa, keila og þorskur. Aðrar tegundir í minna magni. Veðrið var alveg frábært. Hlýtt og vindlaust að mestu þannig að það kom engin brælureynsla á búnaðinn. Aflinn var rúm 100 kör eftir þessar þrjár lagnir. Upphafleg áætlun gerði ráð fyrir fimmtudagslöndun og brottför að löndun lokinni en þar sem nauðsyn var á nokkrum lagfæringum þá var ákveðið að hverfa frá því og landa bara á venjulegum löndunardegi. Ég hef notið þess að eiga náðugan dag í dag og lítið gert. Rauk þó til þess í kvöld að slá sundur hjöruliðinn sem ég tók úr Hondunni um daginn bara til þess að kynna mér innviði hans og meinsemdir. Ég ætlaði að henda honum um daginn en tímdi því ekki vegna þess að mig langaði að vita hvernig maður næði honum sundur og nú er það búið. Rósirnar voru klipptar i dag eða þannig hreinsaði burtu búin blóm. Komst að því við athugun á brekkunni að ekki þarf að slá oftar á þessu ári. Brekkan stefnir hraðbyri í skógarbotn en það er nú ekki víst að ég missi hana í það þar sem ætlunin er að fella eitthvað af þessum trjám í vetur. Ekki er ólíklegt að kvartanir komi til með að fara að berast úr blokkinni vegna minnkandi útsýnis og er ég sáttur við það. Bærinn á talsvert af þessum íbúðum og ég er til með að fella eða lækka tréin ef ég fæ girðingu fyrir ofan eins og ég bað um í upphafi. Þannig að þetta koma til með að verða þrætuaspir eins og svo víða annarsstaðar. Ég læt þessari vitleysu lokið að sinni. Góðar stundir.

Girðing í smíðum.

Af einhverjum ástæðum var ákveðið að prófa sumarbústaðalífið í sumar. Til að láta þetta verða að veruleika þá var sótt um bústað hjá Sjómanna og vélstjórafélagi Grindavíkur. Tíminn sem hentaði okkur best var einmitt verslunarmannahelgin. Það var nú ekkert öruggt að við fengjum þennan tíma vegna þess að þetta er ákaflega vinsæll sumarbústaðatími. Löng helgi og flestir í fríi nema kannski verslunarfólk. Þegar umsóknartíminn var liðinn þá fengum við að vita að okkur hefði hlotnast það sem um var sótt en það var á Syðri Brú í Grímsnesi. Hann leigist frá fimmtudegi til fimmtudags. Einhvern veginn fannst okkur veður og spá ekkert sérlega spennandi þannig að við frestuðum brottför að heiman fram á föstudag sem er í dag. Haldið var á vit þess óþekkta um hádegisbil austur fyrir fjall.  Þar sem Elísa var að vinna þá voru það bara við gömlu hjúin sem tókum kúrsinn austur. Stoppað var í Hveragerði og fengið sér í sarpinn til að slá á garnagaulið sem var að verða hærra veghljóði ökutækisins og er það þó ærið. Staldrað við í Bónus og bætt við ýmsu sem hafði gleymst og eins og alltaf þá vill fylgja með eitthvað sem ekki gleymdist eða vantaði  en það er nú önnur saga. Eftir þessa viðstöðu þá var haldið áfram austur  fyrst á Selfoss til að nálgast lykil að slotinu og síðan farið áleiðis á Þingvöll. Ekki vorum við svo klár að vera búin að kynna okkur staðsetningu hallarinnar þannig að við kíktum við í Þrastalundi til að afla þeirra upplýsinga. Þar fengum við í hendur kort sem hafði að geyma leyndardóminn.  En þar sannaðist málshátturinn að ekki er sopið kálið þó í ausuna sé komið. Við sem sé keyrðum  upp að Syðri Brú og þvældumst þar um nokkurn tíma án þess að rekast á fyrirheitna landið.  Þar kom að ég hringdi til  að afla upplýsinga og kom þá í ljós að svæðið er lokað með slá  og sími sem fylgdi með lyklinum var raunar lykillinn að slánni. Nú þóttumst við hafa himinn höndum tekið þegar við komumst inn á svæðið. Ekkert annað en renna beina veginn og lesa nöfnin á bústöðunum þar til kæmi að okkar. En viti menn það voru bara tvö nöfn sem við sáum eða reyndar þrjú eitt var á fána sem er líka sniðugt á svona stað. Ekkert af þessum þrem passaði við okkar svo að það var ekki um annað að gera en hringja aftur og afla frekari upplýsinga.  Leiðbeiningarnar voru fúslega veittar og nú var haldið af stað aftur og stuðst við þau kennileiti sem mælt var með. Eftir stutta stund renndum við upp afleggjarann að bústaðnum  hann var fundinn húrra fyrir því. Ég má þó til að geta þess skoplega. Nefnilega þess að bústaðurinn var merktur með flennistóru skilti. Það var úr tré sirka 30 x10 sm með stöfunum S V G  á staur sem var sirka 20-30 sm langur settur á þúfu utan við  vegkantinn. Sást mjög illa í rigningunni sem var og er búin að vera síðan við komum en Bogga rak augun í þetta um leið og hún var að beygja upp afleggjarann.  Mér þykir merkilegt að sæmilega stöndugt félag eins og SVG er skyldi ekki eiga fyrir örlítið lengri staur.

Komin í bústaðinn þá var náttúrulega fyrsta verkið að tína úr bílnum það sem inn átti að fara. Bogga svindlaði svolítið því hún fór í skoðunarferð á meðan ég var að vinna úti í rigningunni.  Þessi bústaður er nýr og virkilega flottur. Það er heitur pottur sem er nú alveg nauðsynlegt í svona bústað.   Svo státar hann af nuddbaðkari og nuddsturtuklefa  en þetta finnst mér nú ekki flokkast sem nauðsynlegur búnaður. Þrjú herbergi eru hér og þokkalega stór. Og innréttingar hinar glæsilegustu. Pallur er úti hringinn um húsið þannig að ég gat hlaupið hringinn fyrir Boggu þegar hún bað mig um það til að leita að heitapottinum.  Heppinn var ég að drukkna ekki í þeirri ferð í rigningunni en  það á ég að þakka hraðskriði mínu sem var með allra mesta móti í þessari ferð. Ekki þótti  okkur hlýtt þarna en má sennilega rekja það til þess að við erum með svo hlýtt hjá okkur heima. Hér er hitinn í gólfum og hitastillir á nokkrum stöðum þannig að það var kannski ekki mikið mál að bæta úr hrollinum.